W tym miejscu, chciała bym podzielić się z wami, moimi doświadczeniami, oraz wiedzą związaną z wychowywaniem naszego pupila.
     Decydując się na kupno białego owczarka szwajcarskiego (w skrócie BOS) bierzemy do domu inteligentne zwierze, które jest gotowe stać się naszym towarzyszem i pomocnikiem we wszystkim co robimy, albo nieznośnym dzikusem dla którego właściciel jest jedynie tłem ewentualnie podajnikiem jedzenia. To od nas, będzie zależeć czym stanie się nasz BOS..

     Dlatego, podejmując decyzję o wzięciu do naszego domu BOS-a musimy się zastanowić czego oczekujemy od niego i czy mamy czas by przez następne 12 miesięcy poświęcać mu codziennie minimum 2 godziny na wspólną naukę i zabawę. Jeśli twoje zajęcia nie dają ci na to czasu, lub nie masz chęci by codziennie, nie zależnie od pogody, wychodzić na 1,5 godzinny spacer, w czasie którego będziesz szkolić i bawić się ze swoim psem to - NIE KUPUJ BIAŁEGO OWCZARKA SZWAJCARSKIEGO.
Jeśli jednak, uwielbiasz taplać się w błocie razem ze swoim ulubieńcem, przeciągać linę i rzucać piłeczkę, jeśli masz dużo cierpliwości do rozbrykanego szczeniaka, a do tego jesteś dość inteligentny by stawiać swojemu pupilowi nowe wyzwania to - BIAŁY OWCZAREK SZWAJCARSKI JEST PSEM DLA CIEBIE .

     Nie jestem w stanie opisać wszystkich problemów z którymi się spotkacie, a ponad to są dostępne pozycje książkowe, które dokładnie opisują metodę postępowania w czasie rozwiązywania poszczególnych problemów wychowawczych. Spróbuję jednak przedstawić rasę w aspekcie szkolenia.

     By nasza przyszła praca przyniosła jakiekolwiek efekty, musimy w pełni wykorzystać okres w którym trafia do nas szczeniak czyli od 7 do 12 tygodnia życia. Jest to czas, uczenia się świata, to właśnie wtedy musimy naszemu pupilowi zapewnić jak najwięcej pozytywnych kontaktów, zarówno z ludźmi jak i innymi zwierzętami, czyli przeprowadzić socjalizację szczenięcia. Pokazujmy mu świat, zabierajmy wszędzie tam gdzie kiedyś będzie chodził z nami, powoli oswajajmy z ruchem ulicznym, dużymi skupiskami ludzkimi, z dziećmi. Dbajmy o to by każde takie spotkanie było dla maluszka przyjemne. Dla tego nasze kieszenie powinny być pełne pysznych smakołyków, które trafią do psiaka zawsze przy nowym kontakcie, którymi podkreślimy każde poprawne i oczekiwane zachowanie. Pamiętajmy, iż psów tej rasy nie wolno odizolować od otoczenia, ponieważ skończy się to wychowaniem tchórzliwego potwora, niezdolnego do jakiejkolwiek pracy. Nawet okres kwarantanny nie może być wytłumaczeniem dla izolacji szczenięcia. Jeśli nie może mieć kontaktu z psami i ich odchodami, to weźmy psiaka na ręce i z tej perspektywy zapoznajmy go z otoczeniem.

     Nie możemy też takiego malucha zamknąć w kojcu, a spacery ograniczyć do naszego podwórka - nie będziemy mogli tego zrobić nigdy. BOS to rasa która potrzebuje kontaktu z człowiekiem im wcześniej i im intensywniej tym lepiej. Jeśli chcemy mieć doskonałego stróża to trafiliśmy świetnie, ale pod warunkiem, iż zapewnimy naszemu psu codzienny ruch, połączony ze wspólną pracą i zabawą - jeśli to zrobimy, to możemy być pewni, że na nasze podwórko, bez naszej wiedzy nikt nie wejdzie.

Warto także pamiętać, iż BOS to nie owczarek niemiecki, mimo wspólnych korzeni obydwu ras. Biały owczarek szwajcarski, ma o wiele delikatniejszą konstrukcję psychiczną, niż jego kuzyn, potrzebuje spokojnego i zdecydowanego prowadzenie, bez cienia agresji, zbędnej przemocy czy odragowywania na psie własnych stresów i niepowodzeń. Najlepszą i najefektywniejszą metodą szkoleniową jest nagradzanie oczekiwanych zachowań i konsekwentne korygowanie zachowań negatywnych. Tą zasadę można, a wręcz należy wprowadzić od pierwszego dnia pobytu z nami szczeniaka.

     BOS to pies wszechstronny, będzie taki jak go wychowamy. Możemy ukierunkować go na pracę obrończą, stróżującą, węchową, czy agility, a może towarzysza rodziny? Są to wyjątkowo plastyczne psy, właśnie dla tego, warto już z 8 tygodniowym szczenięciem rozpocząć naukę posłuszeństwa, która jest podstawą wszelkich dalszych poczynań. Tak, tak - proszę się nie dziwić, już w tym wieku owczarek szwajcarski jest wstanie przyswoić sobie podstawowe ćwiczenia (siad, waruj, stój, łapa, do mnie). Oczywiście pracę, należy oprzeć na zabawie i nagradzaniu - żadnego przymusu. Mały owczarek, na początku może być rozkojarzony, dla tego ćwiczenia warto zaczynać w środowisku sterylnym, czyli w domu, a dopiero potem przechodzić do pracy przy czynnikach rozpraszających. Proszę mi wierzyć, 3 miesięczne szczenię, może z powodzeniem ćwiczyć na dworze w obecności obcych ludzi. Najlepszym przykładem jest nasza Viki, która w wieku trzy i pół miesiąca, stała się prymusem na zajęciach psiego przeczkola, a zaczynała jako najgorszy uczestnik, który nie potrafił przez 5 minut skupić uwagi na przewodniku.

     Skoro, już wspomniałam o psim przedszkolu, naprawdę warto zainwestować w to paro miesięczne szkolenie - uwaga szkoli się właścicieli nie psy. Większość przedszkoli jest przeznaczonych dla szczeniąt w wieku od 3 do 6 miesięcy i daje możliwość socjalizacji szczenięcia, opanowania podstawowych komend, oraz nauczenia się jak z psiakiem postępować. Warto, także staranie wybrać, miejsce w którym będziemy pracować z naszym maluchem, ponieważ jest to czas w którym, można o wiele więcej popsuć, niż potem naprawić.

     Pewne jest, iż od pierwszego dnia musimy poświęcać naszemu pieskowi czas, by miał okazję nawiązać z nami więź, która przetrwa do końca jego życia. Niech pierwsze 4 tygodnie, będzie okresem wspólnych zabaw, delikatności i czułości okazywanej pieskowi. Od pierwszego dnia, nie akceptujmy u naszego pupila zachowań, które będą nam przeszkadzać u psa dorosłego, jednocześnie pamiętając, że to tylko szczenię, które nie jest wstanie pojąć ludzkiej mowy, dopiero szkolenie sprawi, iż nasz pies skojarzy słowo z zachowaniem. A przy tym pamiętajmy o podstawie wychowania psa, czyli o nagradzaniu. Każde zachowanie, które się nam spodobało nagradzajmy pochwałą i smakołykiem, tym sposobem umocnimy je w piesku.

     Nie wiem, czy przy tak małej ilości, psów tej rasy w Polsce jest potrzeba opisywania metodologii wychowywania białego owczarka szwajcarskiego krok po kroku, wskazywania kiedy nagradzać a kiedy korygować, uwzględniając ilość książek poruszających zagadnienie szkolenia w ogólnym kontekście psów.